شماره ۱۰۷ - جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمست

جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمست
لطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست ۱

ما که آشفته و رندان و گنه کارانیم
عفوک لله، که لطف تو بعالم علمست ۲

ساقیا، لطف کن و باده بهرکس برسان
دأب رندانه نگه دار، چه جای ستمست؟ ۳

پیش تیغ تو روان جان و سراندر بازیم
هرکه شد کشته شمشیر غمت محترمست ۴

لطف کن، یکقدم از هستی خود بیرون نه
از تو تا حضرت محبوب قدم یک قدمست ۵

دم آن دوست مرا زنده جاویدان کرد
دل و جانها همه حیران شده کین دم چه دمست؟ ۶

قاسم ار شیوه تحقیق عیان میگوید
هرکه او عشق نورزید بعالم عدمست ۷