شماره ۱۰۹ - تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامست

تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامست
وز باده نوشین تو عالم همه جامست ۱

از جام تو یک جرعه بما ده، که زمین را
گر زانکه نصیبست، هم از کأس کرامست ۲

هرچند که ما عامی عشقیم درین راه
بر جمله ذرات جهان لطف تو عامست ۳

واعظ، که برقصست پس پرده پندار
سودش نکند پند، که در بند عمامست ۴

در دور رخش یک دل هشیار ندیدیم
آنکس که نه مستست درین دور، کدامست؟ ۵

در کشتن عشاق بشمشیر چه حاجت؟
یک غمزه از آن نرگس مخمور تمامست ۶

گفتی که: سلامی بفرستیم بقاسم
از ذوق سلامت دل من دار سلامست ۷