شماره ۱۱۶ - آن ماه دل افروز، که محبوب جهانست

آن ماه دل افروز، که محبوب جهانست
با تست، ولی در پس صد پرده نهانست ۱

خواهم صفتی گویم از آن زلف معنبر
دل در خفقانست و زبان در ذوبانست ۲

در کوچه مایار گرامی گذری کرد
جانها نگران، جامه دران نعره زنانست ۳

هرگز بتجلی الهی نبرد پی
بیچاره دل آن که رهین حدثانست ۴

آن خواجه ما هیچ ندانست، چه حاصل
گر شاه نشین آمد، اگر شاه نشانست؟ ۵

از جام وصال تو بهرکس که رسد می
چه جای فریدون؟ که سلیمان زمانست ۶

قاسم بثنای تو غزل خوان و فصیحست
هرچند فصیحست ولی کل لسانست ۷