شماره ۱۱۵ - بنده را هست سؤالی و نه آن حد منست

بنده را هست سؤالی و نه آن حد منست
که چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟ ۱

حد من نیست ولی عشق سخن می گوید
چون همه عشق شد اینجا همه جا جای منست ۲

هم بتو راه توان یافت بنیل مقصود
بوی مشک از ختن و بوی اویس از قرنست ۳

مستمان کرد بحدی که نداریم خبر
تا ز مستی نشناسیم که او درچه فنست ۴

در ره عشق و فنا گر خطری پیش آید
چاره از پیر مغان جوی، که او مؤتمنست ۵

چند گوییم: «علیکم برفیق الاعلی »؟
خواجه در لذت جان نیست، که در فکر تنست ۶

چند پرسی که نهان خانه آن یار کجاست؟
خلوت یار گرامی همه در انجمنست ۷

شیوه عشق بآسان نتوان ورزیدن
عشق در آتش غم سوختن و ساختنست ۸

قاسمی بوی تو بشنود، دل از دست بداد
بانگ بلبل همه از شوق گل و یاسمنست ۹