هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر حالات عاشقانه و سردرگمی ناشی از عشق است. شاعر از زلف یار و دیدار او سخن میگوید و عشق را به دریای پهناور تشبیه میکند. او فردوس و دوزخ را در برابر عشق بیاهمیت میداند و معتقد است که حضور معشوق، بهشت جاودان است. همچنین، شاعر هشدار میدهد که از دوست غافل نشوید و اشاره میکند که در نهانخانه وحدت، حقیقتی پنهان است. در پایان، او عشق را ویژگی مستان طریقت میداند و هرکه منکر عشق باشد را شیطان میخواند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
شماره ۱۲۵ - دلم از زلف تو آشفته و سرگردانست
دلم از زلف تو آشفته و سرگردانست
جان بدیدار تو شادست ولی حیرانست ۱
عشق دریای محیطست، بتحقیق بدان
جدول اوست، اگر قلزم، اگر عمانست ۲
با من از دوزخ و فردوس مگویید سخن
هرکجا اوست، مرا جنت جاویدانست ۳
غافل از دوست مباشید و بغفلت مروید
در نهان خانه وحدت قمری پنهانست ۴
پیش مستان طریقت سخنی می گویید
هرکه او منکر عشقست یقین شیطانست ۵
عاشقست این دل شوریده من، درمان چیست؟
بس عجب نبود اگر بی سر و بی سامانست ۶
قاسم ار جامه درید از غم او باکی نیست
نعره و جامه دریدن صفت مستانست ۷
جان بدیدار تو شادست ولی حیرانست ۱
عشق دریای محیطست، بتحقیق بدان
جدول اوست، اگر قلزم، اگر عمانست ۲
با من از دوزخ و فردوس مگویید سخن
هرکجا اوست، مرا جنت جاویدانست ۳
غافل از دوست مباشید و بغفلت مروید
در نهان خانه وحدت قمری پنهانست ۴
پیش مستان طریقت سخنی می گویید
هرکه او منکر عشقست یقین شیطانست ۵
عاشقست این دل شوریده من، درمان چیست؟
بس عجب نبود اگر بی سر و بی سامانست ۶
قاسم ار جامه درید از غم او باکی نیست
نعره و جامه دریدن صفت مستانست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - در نهان خانه وحدت قمری پنهان است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.