شماره ۱۲۶ - صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟

صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟
میان صحن گلستان خروش مستانست ۱

چه حالتست سمن را که سرگران شده است؟
چه بود سرو سهی را که پای کوبانست؟ ۲

چه حالتست که نرگس پیاله می دارد؟
چه حکمتست که غنچه بشکل پیکانست؟ ۳

چه بود لاله سیراب را که سرمستست؟
بگو که زلف سمن از چه رو پریشانست؟ ۴

شراب حب ازل ریختند بر عالم
فروغ باده ز ذرات کون تابانست ۵

بصورت دو جهان سر عشق ظاهر شد
کنون بر تبت انسان رسید، انسانست ۶

چه باشد انسان؟ مجموعه اصول و فروع
چه باشد انسان؟ مقصود کان و ماکانست ۷

چه باشد انسان؟ خم خانه می ازلست
چه باشد انسان؟ سلطان ملک عرفانست ۸

چه باشد انسان؟ آیینه خدای نمای
چه باشد انسان؟ مرآة کفر و ایمانست ۹

بیار، ساقی، از آن باده سبک روحان
که مرهم دل ریشست و راحت جانست ۱۰

بگو بناصح: تا بیش ازین محال مگوی
که قاسمی بیهمه حال مست و حیرانست ۱۱