هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از عشق به معشوق (حضرت دوست) سخن میگوید و از نیاز خود به محبت و توجه او مینالد. شاعر به رقیب و سخنان او اشاره میکند و تأکید دارد که عشق واقعی قابل توبه نیست. متن پر از استعارههای عرفانی و احساسی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۳۹ - بیار جان طلب کار را بحضرت دوست
بیار جان طلب کار را بحضرت دوست
ببین که با همه ذرات کون رو در روست ۱
قلم برندی ما رفته است روز ازل
جزع چه سود کند؟ چون رقم چنین زد دوست ۲
مرا ز خم تو یک جرعه ای تمام بود
بیار رطل محبت، چه جای جام و سبوست؟ ۳
بوصل ما چو رسیدی تو شاد و خرم باش
جهان و جان بعوض ده، که دولت نیکوست ۴
رقیب گفت که: از یار می کنم شکوه
رقیب قصه غلط کرد، ماجری با اوست ۵
ز پا فتاده ام، ای یار، یک نظر فرما
مرا ز جود تو، ای دوست، اینقدر مرجوست ۶
بطعنه گفت که: قاسم ز عشق توبه کند
طریق توبه ز عاشق رسم نانیکوست ۷
ببین که با همه ذرات کون رو در روست ۱
قلم برندی ما رفته است روز ازل
جزع چه سود کند؟ چون رقم چنین زد دوست ۲
مرا ز خم تو یک جرعه ای تمام بود
بیار رطل محبت، چه جای جام و سبوست؟ ۳
بوصل ما چو رسیدی تو شاد و خرم باش
جهان و جان بعوض ده، که دولت نیکوست ۴
رقیب گفت که: از یار می کنم شکوه
رقیب قصه غلط کرد، ماجری با اوست ۵
ز پا فتاده ام، ای یار، یک نظر فرما
مرا ز جود تو، ای دوست، اینقدر مرجوست ۶
بطعنه گفت که: قاسم ز عشق توبه کند
طریق توبه ز عاشق رسم نانیکوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - دل من شیوه شیرین ترا دارد دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.