شماره ۱۴۱ - ز پیدایی چو پنهانست آن دوست

ز پیدایی چو پنهانست آن دوست
همه جا او،همه جا او، همه اوست ۱

ز جوی تن ببحر جان رسانم
مرا این دولت از جود تو مرجوست ۲

یکی را لذت از وجد و سماعست
یکی را راحت اندر رقص پهلوست ۳

کسی اسرار عرفان را نداند
و گرداند هم از یاران با بوست ۴

مشو نومید، اگر داری خطایی
که سلطان کریمانست و خوش خوست ۵

بیک جلوه مشو قانع ز جانان
که هر ساعت ظهوری دیگر از نوست ۶

چه ترسانی ز توفان قاسمی را؟
که دریای جهانش تا بزانوست ۷