شماره ۱۴۲ - عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوست

عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوست
غازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست ۱

هرکس بقدر همت خود راه می برد
این یک بمغز می کشد، آن دیگری بپوست ۲

واعظ، برو، ز مستی عشاق دم مزن
مستی ما ز باده بی جام و بی سبوست ۳

راهی ز خلق با حق و راهی ز حق بخلق
یک راه دیگرست که از دوست هم بدوست ۴

امیدوار باش، که او کان رحمتست
عزت نگاه دار، که آن شاه تند خوست ۵

حجت نگر، که از همه اسرار واقفست
حیلت مجو، که با همه ذرات روبروست ۶

قاسم، جناب وصل نیابد بهیچ حال
هر دل که او مقید آزست و آرزوست ۷