شماره ۱۵۴ - مگو ز سختی این ره، چو دوست همراهست

مگو ز سختی این ره، چو دوست همراهست
مجوی حیله درین ره، که یار آگاهست ۱

اگر تو جان و دلت را بیاد حق داری
همیشه جان و دلت در پناه اللهست ۲

بگویمت سخنی، خوش بگوش جان بشنو:
مگو ز «لا و نسلم » که مانع راهست ۳

اگر تو مرد یقینی ز عاشقان مگریز
بیا بصحبت شیران، چه جای روباهست؟ ۴

بکوی یار نظر کن، که تا عیان بینی
هزار سوخته افتاده بر گذرگاهست ۵

بحال خسته دلان کی نظر کنی؟ ای دوست
ترا که زلف پریشان و روی چون ماهست ۶

شراب پخته بخامان دل فسرده دهید
که قاسمی بهمه حال مست آن شاهست ۷