شماره ۱۵۳ - زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهست

زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهست
غافل مشو، ای دوست، که آن عین گناهست ۱

ای یار، مشو غافل از آن خسرو جانها
زان شاه دل افروز، که سلطان سپاهست ۲

در مذهب ما جمله بیک نرخ روانست
در حضرت آندوست چه کوهست و چه کاهست ۳

اما تو کسی را که بارشاد گزیدی
او رهزن راه آمد، نه رهبر راهست ۴

آخر همه با عشق گرایند بیک بار
در هر دو جهان، هر که امیر آمد و شاهست ۵

سر بر خط فرمان تو دارند همیشه
در جمله جهان، هرچه سفیدست و سیاهست ۶

عاقل همه از عقل سخن گفت و نکو گفت
قاسم همگی مست شرابات الهست ۷