توانا و ناتوان

در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنی
کای هرزه‌گرد بی سر و بی پا چه می‌کنی ۱

ما میرویم تا که بدوزیم پاره‌ای
هر جا که میرسیم، تو با ما چه می‌کنی ۲

خندید نخ که ما همه جا با تو همرهیم
بنگر بروز تجربه تنها چه می‌کنی ۳

هر پارگی بهمت من میشود درست
پنهان چنین حکایت پیدا چه می‌کنی ۴

در راه خویشتن، اثر پای ما ببین
ما را ز خط خویش، مجزا چه می‌کنی ۵

تو پای بند ظاهر کار خودی و بس
پرسندت ار ز مقصد و معنی، چه میکنی ۶

گر یک شبی ز چشم تو خود را نهان کنیم
چون روز روشن است که فردا چه می‌کنی ۷

جائی که هست سوزن و آماده نیست نخ
با این گزاف و لاف، در آنجا چه میکنی ۸

خود بین چنان شدی که ندیدی مرا بچشم
پیش هزار دیدهٔ بینا چه می‌کنی ۹

پندار، من ضعیفم و ناچیز و ناتوان
بی اتحاد من، تو توانا چه می‌کنی ۱۰