هوش مصنوعی:
لاله و نرگس در مورد زیبایی و زوال خود صحبت میکنند. لاله از افروختن رخسارهاش میگوید و نرگس از خرید و فروش متاع بیبدل خود در شب و سحر. آنها از تجربیات خود در مورد خرمی و سوختن در زمان مناسب سخن میگویند و از پژمردگی به عنوان توشهای در سفر وجود یاد میکنند. در پایان، آنها از شکافتن ایام و دوختن تجربیات خود میگویند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این مفاهیم نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی و طبیعت دارند که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
توشهٔ پژمردگی
لالهای با نرگس پژمرده گفت
بین که ما رخساره چون افروختیم ۱
گفت ما نیز آن متاع بی بدل
شب خریدیم و سحر بفروختیم ۲
آسمان، روزی بیاموزد ترا
نکتههائی را که ما آموختیم ۳
خرمی کردیم وقت خرمی
چون زمان سوختن شد سوختیم ۴
تا سفر کردیم بر ملک وجود
توشهٔ پژمردگی اندوختیم ۵
درزی ایام زان ره میشکافت
آنچه را زین راه، ما میدوختیم ۶
بین که ما رخساره چون افروختیم ۱
گفت ما نیز آن متاع بی بدل
شب خریدیم و سحر بفروختیم ۲
آسمان، روزی بیاموزد ترا
نکتههائی را که ما آموختیم ۳
خرمی کردیم وقت خرمی
چون زمان سوختن شد سوختیم ۴
تا سفر کردیم بر ملک وجود
توشهٔ پژمردگی اندوختیم ۵
درزی ایام زان ره میشکافت
آنچه را زین راه، ما میدوختیم ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۶۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:توانا و ناتوان
گوهر بعدی:تهیدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
