هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، پیر مغان را به عنوان راهنمای سرمستی و مستی معنوی معرفی میکند و هشدار میدهد که خلاف راه او رفتن به گمراهی میانجامد. شاعر از اهمیت گذر از محسوسات و توجه به معانی عمیقتر سخن میگوید و نوشیدن باده را به عنوان نمادی از عشق الهی توصیف میکند. همچنین، به موضوعات مذهبی مانند امامت و حقانیت حضرت علی (ع) اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مذهبی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مستی و بادهنوشی به عنوان استعارههای عرفانی نیازمند درک ادبی بالاتری است.
شماره ۱۶۰ - براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست
براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست
خلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست ۱
مگو حکایت حس را و بگذر از محسوس
کسیکه سخره حس مانده است معتزلیست ۲
دلا، تو جام مئی، لیک جام بحر آشام
که جام تو ز شراب خدای لب بلبیست ۳
بنوش باده، که این باده از حجاز آمد
اگر بکاسه چینی و شیشه حلبیست ۴
اگر ز حیدر صفدر کسی سؤال کند
بگو: برغم خوارج علی مستعلیست ۵
ز قاسمی سخنی گر رود بصدر عقول
نگاه دار، که این رمز نکته نبویست ۶
خلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست ۱
مگو حکایت حس را و بگذر از محسوس
کسیکه سخره حس مانده است معتزلیست ۲
دلا، تو جام مئی، لیک جام بحر آشام
که جام تو ز شراب خدای لب بلبیست ۳
بنوش باده، که این باده از حجاز آمد
اگر بکاسه چینی و شیشه حلبیست ۴
اگر ز حیدر صفدر کسی سؤال کند
بگو: برغم خوارج علی مستعلیست ۵
ز قاسمی سخنی گر رود بصدر عقول
نگاه دار، که این رمز نکته نبویست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.