هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، پیر مغان را به عنوان راهنمای سرمستی و مستی معنوی معرفی می‌کند و هشدار می‌دهد که خلاف راه او رفتن به گمراهی می‌انجامد. شاعر از اهمیت گذر از محسوسات و توجه به معانی عمیق‌تر سخن می‌گوید و نوشیدن باده را به عنوان نمادی از عشق الهی توصیف می‌کند. همچنین، به موضوعات مذهبی مانند امامت و حقانیت حضرت علی (ع) اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مذهبی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مستی و باده‌نوشی به عنوان استعاره‌های عرفانی نیازمند درک ادبی بالاتری است.

شماره ۱۶۰ - براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست

براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست
خلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست ۱

مگو حکایت حس را و بگذر از محسوس
کسیکه سخره حس مانده است معتزلیست ۲

دلا، تو جام مئی، لیک جام بحر آشام
که جام تو ز شراب خدای لب بلبیست ۳

بنوش باده، که این باده از حجاز آمد
اگر بکاسه چینی و شیشه حلبیست ۴

اگر ز حیدر صفدر کسی سؤال کند
بگو: برغم خوارج علی مستعلیست ۵

ز قاسمی سخنی گر رود بصدر عقول
نگاه دار، که این رمز نکته نبویست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.