شماره ۱۸۲ - بی جمالت بوستان عیش ما را نور نیست

بی جمالت بوستان عیش ما را نور نیست
بی وصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست ۱

دور ماند از دولت جاوید و از بخت بلند
هر کرا اندر سر از سودای او صد سوز نیست ۲

زاهدی را کاعتقادی هست با مردان راه
گر چه بس دورست جانش، لیک بس بی نور نیست ۳

عارفی کو آشنای دوست باشد لایزال
گاه گاهی گردم از دوری زند، هم دور نیست ۴

خواستم دادن نشانی از کمال حسن یار
لیک جانها را از آن جان جهان دستور نیست ۵

ای فقیه، از ما مرنجان دل، اگر می میخوریم
جام سر مستان عشق از باده انگور نیست ۶

با رقیب ما مگو از صفوت جام شراب
کین چنین مرآت روشن لایق آن کور نیست ۷

زاهد ما قصه تقلید میگوید بعام
گرچه عذر لنگ می آرد، ولی معذور نیست ۸

بیت معمورست جان قاسمی، ناصح، بدان
بیت معمور تو همچون بیت ما معمور نیست ۹