هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و معنوی است که در آن شاعر به ستایش و توصیف پرتو جمال الهی و فضل نامتناهی خداوند می‌پردازد. شاعر احساس حیرت و ناتوانی خود را در بیان عظمت خداوند بیان می‌کند و به لطف و وجود خداوند اشاره می‌نماید. همچنین، به نقش خداوند به عنوان پشت و پناه و مرشد طریقت اشاره شده است.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۱۷ - ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟

ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟
ای فیض فضل نامتناهی،چه گویمت؟ ۱

خواهم زلطف وجود توشکری کنم ادا
آن هم زلطف تست،الهی،چه گویمت؟ ۲

گر کاینات خصم شوند،از کسی چه باک؟
ای جان ودل،توپشت وپناهی چه گویمت؟ ۳

وصف تو بر صحیفه دلها نوشته اند
بالاتر از سفید و سیاهی چه گویمت؟ ۴

حیران شدست جان و دل عاشقان ترا
نشناخته کسی بکماهی،چه گویمت؟ ۵

گاهی بغمزه ای ره صد کاروان زنی
گه مرشد طریقت و راهی،چه گویمت؟ ۶

جان خواستی ز قاسم بیچاره،ای صنم
جانها گدای تست و تو شاهی، چه گویمت؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - ای رهنمای ملک معانی، چه گویمت؟
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - ای دل، چو پیش آمد غمی،آن را فرج دان،نه حرج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.