شماره ۲۲۸ - هزار شکر که سلطان عشق جان را داد

هزار شکر که سلطان عشق جان را داد
هزار مجد و معالی، هزار حسن و رشاد ۱

به پیش وصل تو از هجر دادها کردم
هزار شکر که سلطان وصل دادم داد ۲

هوای وصل تو جانبخش و دلنواز آمد
که باشد آنکه نباشد به مهر رویت شاد؟ ۳

هزار سال من این ره به سر بپیمودم
که تا رسید مرا سر بر آستان مراد ۴

بحسن ولطف وامانی دهر غره مشو
که خانه ایست منقش، ولیک بی بنیاد ۵

مورز وصف تانی وکاوکاوی کن
که گنجهاست درین عرصه خراب آباد ۶

بداد قاسم بیچاره جان شیرین را
بآرزوی وصال تو، هر چه باداباد! ۷