شماره ۲۲۹ - بنده پیر مغانیم، که جاویدان باد

بنده پیر مغانیم، که جاویدان باد
جاودان باد و سرش سبز و لبش خندان باد ۱

غرض از پیرمغان مرشد را هست،ای دل
تا ابد دیر مغان سجده گه مستان باد ۲

ساقیا،باده بیاور،که شراب تو مدام
همچو الطاف توبی غایت و بی پایان باد ۳

هر دلی را که بعشاق نیازی باشد
تا ابد راهبرش مشعله عرفان باد ۴

این همه مستی جان از اثر صحبت اوست
جان اوقدس ودلش جنت جاویدان باد ۵

سر بپیچد ز عشاق،که بی سامانند
دایما واعظ ما بی سر و بی سامان باد ۶

قاسم از دولت دیدار تو جانی نو یافت
جان من، جان و دلم جان ترا قربان باد ۷