شماره ۲۷۱ - آیینه سبب گشت که روی تو عیان شد

آیینه سبب گشت که روی تو عیان شد
روی تو سبب بود که آیینه نهان شد ۱

از شرم رخت گشت نهان آینه، آری
چون حسن ترا دید که مشهور جهان شد ۲

یک لمعه ز رخسار تو ناگاه درخشید
جانها همه زان حالت خوش رقص کنان شد ۳

با حلقه گیسوی تو هرکس که سری داشت
در عاقبت کار ز سودازدگان شد ۴

از نور تجلی رخت هر که خبر یافت
در لذت دیدار تو از بی خبران شد ۵

سر حلقه سودا زدگانم من مسکین
مشکین گره زلف تو تا مسکن جان شد ۶

قاسم دل و دین خواست که در راه تو بازد
از بخت نکو عاقبت الامر همان شد ۷