هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیم بلند و نمادین برای توصیف وصال با معشوق (که می‌تواند اشاره‌ای به خداوند یا عشق الهی داشته باشد) استفاده می‌کند. شاعر از تصاویری مانند صبح وصال، حیات جاویدان، نور قدیم، و نظری از دوست برای بیان احساسات عمیق عرفانی بهره می‌برد. در انتها نیز به زیبایی و تأثیر شیوهٔ معشوق اشاره می‌کند که صبر و ثبات را از بین می‌برد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و نمادین است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده به نظر برسد.

شماره ۲۸۵ - یار ببازار کاینات برآمد

یار ببازار کاینات برآمد
نعره هیهات از جهات برآمد ۱

صبح وصالش دمید در همه جایی
هر طرفی بانگ الصلات برآمد ۲

جمله ذرات گشت زنده جاوید
آب که از چشمه حیات بر آمد ۳

زلف خوشش سایه کرد،طلعت خورشید
نعره ز کفار سومنات برآمد ۴

نفس تنزل ببین،که عین ترقیست
ماه یقین از تنزلات برآمد ۵

لمعه نور قدیم تافت ز کیوان
جمله مرادات محدثات برآمد ۶

یک نظری کرد دوست جانب امکان
شان مفصل ز مجملات بر آمد ۷

معنی این نکته چیست؟گر بشناسی
ذات بوصف تعینات بر آمد ۸

شیوه شیرین او چو دید بیک بار
قاسمی از صبر و از ثبات بر آمد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۴ - باز، ز خم باده های ناب بر آمد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۶ - آن یار چو ناگاه ببازار برآمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.