هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، وصال، هجران، و الهام الهی سخن میگوید. شاعر از درد فراق و شادی دیدار میگوید و از عشق به معشوق (که میتواند هم زمینی و هم الهی باشد) سخن میراند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم دینی مانند هادی اسلام و الهام الهی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۲۹۱ - ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد
ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد
جان بیمار مرا وقت سر انجام آمد ۱
روی بنمود و همه کفر جهان را بزدود
شاد باشید که آن هادی اسلام آمد ۲
واعظ ما هوس صحبت مستان دارد
در ببندید که آن عام کالانعام آمد ۳
آخر،ای دوست،نظر کن بدل خسته من
مدت هجر شد و نوبت انعام آمد ۴
دانه خال ترا دید دلم حیران گشت
عاقبت در هوس دانه این دام آمد ۵
دل ز آغاز هوا های ترا میورزید
شکر چون عاقبت کار بانجام آمد ۶
خاطر قاسم بیچاره نکو خواهد شد
کز پی وسوسه ها نوبت الهام آمد ۷
جان بیمار مرا وقت سر انجام آمد ۱
روی بنمود و همه کفر جهان را بزدود
شاد باشید که آن هادی اسلام آمد ۲
واعظ ما هوس صحبت مستان دارد
در ببندید که آن عام کالانعام آمد ۳
آخر،ای دوست،نظر کن بدل خسته من
مدت هجر شد و نوبت انعام آمد ۴
دانه خال ترا دید دلم حیران گشت
عاقبت در هوس دانه این دام آمد ۵
دل ز آغاز هوا های ترا میورزید
شکر چون عاقبت کار بانجام آمد ۶
خاطر قاسم بیچاره نکو خواهد شد
کز پی وسوسه ها نوبت الهام آمد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۰ - دمید صبح سعادت،که یار باز آمد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۲ - آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.