هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید. او از چشمهای دلربا، موهای سیاه، لبهای شیرین و سحرآمیز معشوق تعریف میکند و عشق و شیفتگی خود را بیان میدارد. همچنین، شاعر از رنجهای عشق و سوز دل خود میگوید و فداکاریاش را در راه معشوق نشان میدهد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات بهکاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۹۴ - چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داند
چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داند
سواد زلف سیاهت ستمگری داند ۱
ز لطف نرگس مستت نشان تواند داد
دلی که سحر مبین در مبصری داند ۲
بصد روان لبت،ای ماهروی،دشنامی
کجا فرو شد؟ اگر حرص مشتری داند ۳
فدای چشم توصد جان و دل،که در شوخی
هزار شعبده از عین دلبری داند ۴
ز سوز عشق چنانست دل، که سربازی
بپیش تیغ غمت کار سرسری داند ۵
هزار دل برباید بطرفة العینی
چنانکه نرگس شوخ تو ساحری داند ۶
حدیث وصف رخت همچو قاسمی گوید
بوجه احسن،اگر کس سخنوری داند ۷
سواد زلف سیاهت ستمگری داند ۱
ز لطف نرگس مستت نشان تواند داد
دلی که سحر مبین در مبصری داند ۲
بصد روان لبت،ای ماهروی،دشنامی
کجا فرو شد؟ اگر حرص مشتری داند ۳
فدای چشم توصد جان و دل،که در شوخی
هزار شعبده از عین دلبری داند ۴
ز سوز عشق چنانست دل، که سربازی
بپیش تیغ غمت کار سرسری داند ۵
هزار دل برباید بطرفة العینی
چنانکه نرگس شوخ تو ساحری داند ۶
حدیث وصف رخت همچو قاسمی گوید
بوجه احسن،اگر کس سخنوری داند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - در هوایت عاشقان مستمند
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - مرا اگر تو ندانی حبیب می داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.