شماره ۲۹۶ - حالت جان مرا پیر مغان میداند

حالت جان مرا پیر مغان میداند
آنکه پیوسته ز پیدا و نهان میداند ۱

همت پیر مغان را چه توان گفت؟ که او
قیمت راهبر و راهروان میداند ۲

بهمه حال اگر نیک و اگر بد باشم
راز من از همه رو جان جهان میداند ۳

گر چه خفتیم و نرفتیم طریقی برشاد
یار ما قصه برخیز و بران میداند ۴

ما اگر بی خبرانیم درین ره اما
او ز احوال دل بی خبران میداند ۵

چند گویی که: چسانی و چه حالست ترا؟
حال من گر تو ندانی،همه دان میداند ۶

هر چه گفتیم و شنیدیم،یقینست آن یار
همه را سر بسر از نور عیان میداند ۷

عمر بگذشت به بی حاصلی وبی خبری
دوست خود شدت عمر گذران میداند ۸

بر سر کوی تو ساکن شود و جان بازد
قاسمی مصلحت وقت در آن میداند ۹