هوش مصنوعی: این متن عرفانی به توصیف دو گروه از مردم می‌پردازد: مریدان و مرادان. گروهی که کمالات و جمالات الهی را دیده‌اند، در برابر عشق الهی تسلیم شده‌اند. برخی در غم و برخی در شادی به سر می‌برند، اما آنان که دل و دین را به عشق الهی داده‌اند، شادمان‌اند. متن به رمز و رازهای عرفانی اشاره دارد و از گنجی نهان سخن می‌گوید که بر کسی آشکار نشده است. در پایان، از شنیدن اسرار الهی و مقام‌های بلند عرفانی مانند سلطان سلاطین و فریدون و قباد یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و نمادهای عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۲۹۹ - در هیچ زمان غیر بدل راه ندادند

در هیچ زمان غیر بدل راه ندادند
قومی که مریدند و گروهی که مرادند ۱

آنها که کمالات و جمالات تو دیدند
بر خاک همه جبهه تسلیم نهادند ۲

در صومعه و مسجد و می خانه رسیدیم
قومی ز تو غمگین و گروهی ز تو شادند ۳

قومیکه دل و دین بهوای تو بدادند
آنها همه شادند، که از اهل رشادند ۴

مستند بسودای تو در مسکن دلها
گر اهل بیاضند و گر اهل سوادند ۵

این گنج نهان را،که نهادند درین کوی
بر هیچ کس این سر نهانی نگشادند ۶

قاسم، چو ز اسرار تو رمزی بشنیدند
سلطان سلاطین و فریدون و قبادند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - منگر به عاشقان، که ز صد یک نشان نماند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - چند در مسجد و در صومعه غارت کردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.