هوش مصنوعی: این متن عرفانی و عاشقانه به بیان مفاهیمی مانند عشق، جستجوی معشوق، و نقد زهد ظاهری می‌پردازد. شاعر از آینه‌ی جان سخن می‌گوید که در آن صورت و معنی یکی است و عشاق در راه معشوق سر از پا نمی‌شناسند. همچنین، به نقد حاجیانی که تنها ظاهر را می‌بینند و واعظانی که حقیقت را درک نمی‌کنند، پرداخته شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.

شماره ۳۱۱ - دل آینه صورت و معنیست عجب بود

دل آینه صورت و معنیست عجب بود
کان شاهدما روی درین آینه ننمود ۱

نه نه، چو صفا نبود هرگز ننماید
در آینه جان صفت شاهد و مشهود ۲

در راه تو عشاق سر از پای ندانند
ای دولت عشاق،زهی مقصد و مقصود ۳

حاجی ز ره کعبه پشیمان شد و برگشت
چون باده نپیمود ره بادیه پیمود ۴

واعظ،بس از این قصه،که هرگز نستانند
در دار عیار دل ما قلب زراندود ۵

دیگر سخن ازشمع وزپروانه مگویید
با زاهد ما، چون نه ایازست و نه محمود ۶

در راه غمت قاسم بیچاره شب و روز
اندر طلبت دربدر و کوی بکو بود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۰ - تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصود
گوهر بعدی:شماره ۳۱۲ - رنگ رز خواست که خمی کند از کور و کبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.