هوش مصنوعی: این متن به موضوع انسان و رابطه‌اش با خداوند می‌پردازد. انسان به عنوان موجودی مخلص و آیینه‌ای از کمال الهی توصیف شده است. متن اشاره می‌کند که انسان گوهری از دریای جود الهی است و حتی اگر برخی به راه‌های باطل بروند، باز هم به سوی حق گرایش دارند. همچنین، از زبان چنگ و عود، نداهایی به سوی خداوند بیان می‌شود و در پایان، شکرگزاری به درگاه خداوند برای رهایی از غیب و شهود ذکر شده است.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به دانش و تجربه کافی در حوزه‌های مذهبی و ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۳۱۹ - «علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟

«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟
یعنی انسان بود قابل در وجود ۱

مخلص ایجاد و مرآت کمال
روبانسان دارد این سودا و سود ۲

از ازل بر سر نیاید تا ابد
همچوانسان گوهری از بحر جود ۳

گر ز غفلت راه باطل میروند
رو بحق دارند ترسا و جهود ۴

چنگ می گوید:«اغثنی یا کریم »
عود می گوید:«اعنی یا ودود» ۵

مدتی کز حق نبود آگاه دل
«لم یزل انا سجدنا للقرود» ۶

منت ایزد را که وارستم ز غیب
قاسمی محوست در عین شهود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۸ - عشقش بخاک بردم و گفتم که: یا ودود
گوهر بعدی:شماره ۳۲۰ - فتنه در خواب قیامت خفته بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.