شماره ۳۳۹ - منم و چشم رمد دیده و نور خورشید

منم و چشم رمد دیده و نور خورشید
بتور روشن،بهمه حال، مرا چشم امید ۱

روی زیبای تو فرخنده و رخشان دیدم
بی نصیبست ازین عین عیان چشم سفید ۲

سر ما خاک ره درد کشان خواهد بود
واعظ، افسانه مفرما، که نمانی جاوید ۳

قدح باده بدست آر،اگر دست دهد
خوشتر از تخت فریدون و زتاج جمشید ۴

تا بکی در هوس قصر معلا بودن؟
قصر جان را تو بدست آرو مجو قصر مشید ۵

راه را اهل طریقت بمشقت رفتند
تو فراغت بنشسته بمیان گل و بید ۶

گشت هجران تو بر خاطر قاسم ممدود
این چنین قصه ممدود بعالم که شنید؟ ۷