هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر بی‌اعتباری دنیا، غرور بی‌جا، و اهمیت عشق الهی تأکید دارد. شاعر از عنوان‌های دنیوی مانند 'خسرو' و 'فغفور' انتقاد می‌کند و یادآوری می‌کند که همه فانی هستند. او به نوشیدن 'شراب خاص خدا' (اشاره به عشق الهی) دعوت می‌کند و از موسیقی دنیوی (دف، نای، طنبور) دوری می‌جوید. همچنین، متن بر بیداری معنوی، دوری از رقیب (شاید اشاره به نفس یا شیطان)، و یاری خداوند به عاشقان راه‌حق تأکید دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی اشارات مانند 'شراب خاص خدا' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر بدون توضیح مناسب گمراه‌کننده باشد.

شماره ۳۸۲ - اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفور

اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفور
بنام نیک توان بود در جهان مشهور ۱

خلیفه زاده حقی بصورت و معنی
بپنج روزه فانی چرا شوی مغرور؟ ۲

شراب خاص خدا نوش کن، که نوشت باد!
چه جای بانگ دف و نای و نغمه طنبور؟ ۳

خدای یار همه عاشقان رهرو باد!
بحق جعفر صادق، بعزت طیفور ۴

کسی کجاست بعالم که عذر من خواهد؟
شبست و نعره مستی و موسیم بر طور ۵

تو خوش بخفته بخوابی و یار بیدارست
قسم بجان تو، ای جان، ندارمت معذور ۶

ز روی عقل عیان چشم قاسمی دیدست
حبیب چون مه تابان، رقیب ازین در دور ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۱ - هر که هشیار درین دیر مغانش مگذار
گوهر بعدی:شماره ۳۸۳ - پیش ما قصه شوقست و شهودست و حضور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.