هوش مصنوعی:
این شعر به مناسبت عید و شروع ماه نو سروده شده و از مفاهیمی مانند عشق، مینوشی، و عرفان سخن میگوید. شاعر از عیبجویی و خودفروشی انتقاد میکند و بر اهمیت تلاش و پاکدستی تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی، انتقادهای اجتماعی، و اشاره به مینوشی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
شماره ۴۰۱ - بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش
بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوش
عاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش ۱
ماه نو را بر فلک دانی قران بهر چه بود؟
عید شد، یعنی ز جام زر شراب لعل نوش ۲
می فروشی، هر چه هست، از خودفروشی بهترست
چند عیب می فروشان می کنی ای خودفروش؟ ۳
پرده از عیب کسان برداشتن نبود هنر
گر نیاری پاک شستن عیبشان، باری خموش! ۴
هرزه گویی و جهان گردی نه کار عارفست
کیست عارف؟ رهرو بنشسته، سر تا پا بهوش ۵
گر چه نتوانی بکوشش دامن مردان گرفت
کاهلی بگذار و چندانی که بتوانی بکوش ۶
عاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش ۱
ماه نو را بر فلک دانی قران بهر چه بود؟
عید شد، یعنی ز جام زر شراب لعل نوش ۲
می فروشی، هر چه هست، از خودفروشی بهترست
چند عیب می فروشان می کنی ای خودفروش؟ ۳
پرده از عیب کسان برداشتن نبود هنر
گر نیاری پاک شستن عیبشان، باری خموش! ۴
هرزه گویی و جهان گردی نه کار عارفست
کیست عارف؟ رهرو بنشسته، سر تا پا بهوش ۵
گر چه نتوانی بکوشش دامن مردان گرفت
کاهلی بگذار و چندانی که بتوانی بکوش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۰ - خواجه مستست، ببین در سر و در دستارش
گوهر بعدی:شماره ۴۰۲ - بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.