هوش مصنوعی: این متن عرفانی از حافظ یا شاعری مشابه، به موضوعات عشق، مستی معنوی، وحدت وجود، و رازداری می‌پردازد. شاعر از وحدت جان‌ها، مستی عاشقان، و رازهای نهفته در دل سالکین سخن می‌گوید و با اشاره به مفاهیمی مانند خرقه‌پوشی و رندِ باده‌نوش، به سبکی عارفانه و رمزآلود، مخاطب را به تفکر فرامی‌خواند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی اشارات مانند مستی و رندبازی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر بدون راهنمایی مناسب، گمراه‌کننده باشد.

شماره ۴۰۳ - پهلوی خوانان غزل می خواند دوش

پهلوی خوانان غزل می خواند دوش
او بخود مشغول و جانها به خروش ۱

در حقیقت جمله جانها یکیست
از حقیقت بر گرفتم روی پوش ۲

عاشقان در جام می مستغرقند
از ملک آواز می آید بگوش ۳

سالها شد راز می دارم نگاه
دیگ مردان سالها آید بجوش ۴

بی طلب جستی، نشاید راه رفت
گر نه ای خضری، چو اسکندر بکوش ۵

خرقها را در گرو کردن بمی
سهل باشد پیش رند باده نوش ۶

قاسمی، عرش خدا را حصر نیست
مستوی هر جا باسمی بر عروش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۲ - بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوش
گوهر بعدی:شماره ۴۰۴ - واردات عاشقان کز عشق می آید بگوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.