خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که در آن مفاهیمی مانند عشق، وفا، فقر، فنا، و شادی با استفاده از استعاره‌های مختلف مانند باده و ساقی بیان شده‌اند. شاعر از عشق به عنوان یک ثابت و از فقر و فنا به عنوان امری ناچیز یاد می‌کند و بر اهمیت نوشیدن باده (نماد وصال و شادی) تأکید دارد. همچنین، اشاره‌ای به بی‌اعتنایی به مرگ و تسلیم جان به معشوق دارد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند باده و مستی ممکن است برای نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد، مگر با راهنمایی و تفسیر مناسب.

نی چو بنالید، بگفتا: نیم
باده بجوش آمد و گفتا: میم

عشق و وفا گفت که: من ثابتم
فقر و فنا گفت که: من لاشیم

نوبت شادیست، گه عشرتست
باده بنوشیم بپهنای یم

گر ز کف ساقی جان می خوری
بر سر افلاک بر آری علم

من نشناسم ملک الموت چیست؟
جان بسوی حضرت جانان دهم

رو ننماید بتو از هیچ روی
تا نکنی در طلبش سر قدم

من نتوانم که گریزم ز عشق
بر سر قاسم قلم این زد رقم

«قاسم انوار»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir