شماره ۴۳۰ - دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستم

دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستم
دستان نمودم، اما از عربده نجستم ۱

گفتم بدو دویدم، گرد از رهش ندیدم
هرچند خود ندیدم در شور و غلغلستم ۲

در عربده است عمری این عقل و عشق با هم
چون روی دوست دیدم از عربده برستم ۳

گه قید نور بودم، گه قید نار سوزان
چون جمعیت بدیدم، از نور و نار رستم ۴

ساقی، بیار جامی، از بهر ناتمامی
جامی بده بدستم، چون رند و می پرستم ۵

ای جان جان جانان، ای روح روح و ریحان
از پای اوفتادم، جامی بده بدستم ۶

قاسم بباخت جان را، یک بارگی جهان را
مشکن تو عرض ما را، گر توبه ای شکستم ۷