هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق عمیق و فناپذیری در راه معشوق سخن میگوید. او از درد هجران و جدایی مینالد و عشق خود را آشکار میداند، چرا که چهرهاش گواه این عشق است. شاعر به فنا در راه عشق معتقد است و صفات معشوق را به صفات الهی تشبیه میکند. در نهایت، خود را رند میخواند که دو عالم را در یک لحظه باخته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۳۳ - اگر بر خاک کویت گرد گردم
اگر بر خاک کویت گرد گردم
یقین کز خاک کویت برنگردم ۱
ز بیم هجر و از فکر جدایی
همه شب تا سحر با آه و دردم ۲
نشاید عشق پنهان داشت از خلق
گواهی میدهد رخسار زردم ۳
ز صهبای فنا جانم شود مست
اگر صحرای هستی در نوردم ۴
ره عاشق بجز راه فنا نیست
ازین هیبت نمی شاید زدن دم ۵
صفت هایت صفت های خداییست
چه جای قصه حوا و آدم؟ ۶
دو عالم باخت قاسم در زمانی
ازین معنی همی خوانند رندم ۷
یقین کز خاک کویت برنگردم ۱
ز بیم هجر و از فکر جدایی
همه شب تا سحر با آه و دردم ۲
نشاید عشق پنهان داشت از خلق
گواهی میدهد رخسار زردم ۳
ز صهبای فنا جانم شود مست
اگر صحرای هستی در نوردم ۴
ره عاشق بجز راه فنا نیست
ازین هیبت نمی شاید زدن دم ۵
صفت هایت صفت های خداییست
چه جای قصه حوا و آدم؟ ۶
دو عالم باخت قاسم در زمانی
ازین معنی همی خوانند رندم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۲ - من از سودای جانان نیم مستم
گوهر بعدی:شماره ۴۳۴ - سفر گزیدم و آهنگ آن جهان کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.