شماره ۴۳۶ - بدوستی، که ترا نیک دوست می دارم

بدوستی، که ترا نیک دوست می دارم
بجان دوست، که از غیر دوست بیزارم ۱

یکی چو من نبود در جهان کون و فساد
اگر حجاب دویی را ز پیش بر دارم ۲

گناه بنده عظیم و عذاب دوست الیم
ولی برحمت و فضلش امیدها دارم ۳

بپیش تیغ تو هر دم هزار جان بدهم
بجان دوست، که با تیغ تو سری دارم ۴

بگفتمش: بکرم رفع کن حجابم، گفت :
تویی حجاب، ترا از میانه بردارم ۵

هزار بحر کشیدم، هنوز یک قطره
اگر بدست من آید بجان خریدارم ۶

ز قاسمی خبر این جهان چه می پرسی؟
بدوستی، اگر از خویشتن خبر دارم ۷