هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به معشوق است. شاعر از جدایی و هجران رنج می‌برد و آرزوی وصال دارد. او خود را در برابر معشوق ذره‌ای در برابر آفتاب می‌داند و از عشق بی‌حد و مرز خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۴۳۹ - منت از دل بصد جان دوست دارم

منت از دل بصد جان دوست دارم
منت از جان بصد دل بردبارم ۱

مرا در هر دو عالم جز تو کس نیست
تویی در هر دو عالم یار غارم ۲

چو من از منزل اول گذشتم
دوم منزل میان وصل یارم ۳

از آن جامی که روز وصل خوردم
چو روز هجر شد اندر خمارم ۴

نقاب از آفتاب رو برانداز
که پیش آفتابت ذره وارم ۵

وصالت آرزو وین حد من نیست
ز گستاخی دل بس شرمسارم ۶

بنار آتش هجران مدارم
که من بنیاد عشقت را مدارم ۷

فدایت جان و دلها، روی بنما
که در میزان هجران بی قرارم ۸

بوصلم تربیت فرما،که دایم
میان درد هجران سوکوارم ۹

بیک ضربت مرا از خویش بستد
من از تیغ تو چون منت ندارم؟ ۱۰

نیاز قاسمی از حد گذشتست
ز حد بگذشت چشم انتظارم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۸ - گر بنالم من از این درد که در دل دارم
گوهر بعدی:شماره ۴۴۰ - نه تنها من خراب و مست یارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.