شماره ۴۵۳ - من بیچاره سودا زده سرگردانم

من بیچاره سودا زده سرگردانم
که باوصاف خداوند سخن چون رانم؟ ۱

من و توحید تو؟هیهات! دلم می لرزد
این قدر بس که حدیثت بزبان می رانم ۲

کردگارا، ملکا، پادشها، دیانا
چونکه بی چونی، من چون ترا چون دانم؟ ۳

نظری کن ز سر لطف، که عمریست که من
در بیابان تمنای تو سرگردانم ۴

با هر جودی و قیوم وجودی بیقین
«حسبناالله کفی » قاعده ایمانم ۵

همجی کرد سئوالی که: بگو حق بکجاست؟
گفتم: آخر همه جا، در همه جا می دانم ۶

من بسامان صفات تو کجا ره یابم؟
عاجزم، خسته دلم، بی سر و بی سامانم ۷

گر قبولم کنی از لطف و کرم یک نفسی
همه اقبال جهان را بجوی نستانم ۸

همه جا، از همه رو، روی تو در جلوه گریست
مصحف روی ترا از همه رو می خوانم ۹

چند روزیست که قاسم ز تو ماندست جدا
بس عجب مانده ام، ای دوست، عجب می مانم ۱۰