شماره ۴۶۳ - این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیم

این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیم
وین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم ۱

همچو بلبل ز غم روی تو گریان بودیم
چون گل روی تو دیدیم چو گل خندیدیم ۲

بهوایی که نشانی ز تو یابیم مگر
همچو پرگار بسر گرد جهان گردیدیم ۳

جز تمنای تو حظی ز جهان نگرفتیم
غیر سودای تو سودی بجهان نگزیدیم ۴

مدد عشق تو خواهیم بهرحال که هست
عمرها رفت که ما در پی این تاییدیم ۵

گر تو گویی: بتمنای من از دین برگرد
دین ببازیم، چرا در غم این تقلیدیم؟ ۶

پیش رفتیم بامید وصالی که نشد
باز گشتیم، بخجلت پس سرخاریدیم ۷

عید دیدار تو یک روز نصیب جان شد
عمرها رفت که ما منتظر آن عیدیم ۸

قاسمی، نیست حجابی، دل خود را بازآر
خود حجابیم درین راه، ز خود ترسیدیم ۹