شماره ۴۷۰ - عمریست که سودای سر زلف تو داریم

عمریست که سودای سر زلف تو داریم
دیریست که از نرگس مستت بخماریم ۱

ما آب روانیم و تو دریای حیاتی
جویای توایم، از همه رو رو بتو داریم ۲

چون رو بتو داریم، ز ما روی مگردان
ما بنده روی تو، بگو: رو بکه آریم؟ ۳

اعداد شمردیم بسی، جمله یکی بود
چون جمله یکی باشد، ما در چه شماریم؟ ۴

بیماری از اندازه برون شد، قدمی نه
تا جان گرانمایه بجانان بسپاریم ۵

گفتم: بکرمهای تو بازآر دلم را
خوش گفت: اگر باز نیاریم نه یاریم ۶

برخاست ز فکر دو جهان خاطر قاسم
واعظ، بنشین، ما سر افسانه نداریم ۷