هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق عمیق و بی‌پایان شاعر به معشوق است. شاعر از عشق به عنوان دریایی بی‌کران یاد می‌کند که هیچ پایانی ندارد و تمام وجودش را فرا گرفته است. او تأکید می‌کند که دلش هرگز از کوی معشوق دور نخواهد شد و همه‌جا نشانه‌های این عشق را می‌بیند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۰۱ - این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جان

این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جان
که فدای قدمت باد همه جان و جهان ۱

همچو تو یار نبودست بعالم کس را
همه بینی، همه دانی، همه جانی، همه جان ۲

ما بهر جای که بودیم و بهر نشائه که بود
عاشق روی تو بودیم بپیدا و نهان ۳

دلم از کوی تو هرگز نرود جای دگر
عشق تو دار امان آمد و دریای عمان ۴

ما درین بحر فنا گرچه شناور گشتیم
عشق دریای محیطست، ندارد پایان ۵

همه جا قصه این عشق معربد دیدم
جمله آفاق بگشتم، ز کران تا بکران ۶

قاسم، از کوی خرابات چه دیدی؟ برگوی
همه دلها متأله، همه جانها حیران! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۰ - ای عاشقان، ای عاشقان، هنگام آن شد کز جهان
گوهر بعدی:شماره ۵۰۲ - ای نور دل و دیده وای زبده اعیان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.