خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به خودشناسی، تقوا، و قیام برای حق دعوت می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از غفلت دوری کند، به امامت و رهبری معنوی روی آورد، و با کرامت و بخشش زندگی کند. همچنین، تأکید بر پرهیز از رسوایی، توبه، و حرکت به سوی کمال دارد.

رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند مرگ، توبه، و مسئولیت‌پذیری نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

خواهی به جهان شوری، بنیاد قیامت کن
بگشای رخ فرخ، عرض قد و قامت کن

ای در دو جهان موزون، شد هر دو جهان مأمون
در صدف مکنون، برخیز و امامت کن

تو محرم جانهایی، تو مرهم دلهایی
بنشین بکرم یک دم، جامی دو کرامت کن

ای عاشق شیدایی، از مرگ مترسان دل
ای زاهد رعنایی، رخ سوی ندامت کن

دایم بسفر می رو، ای رهبر وای رهرو
ماهی چو ببینی تو، آن جای اقامت کن

ای زاد رعنایی، تا چند ز رسوایی؟
اول تو ببین رویش، آنگاه ملامت کن

قاسم، اگر از جانان یک لحظه جدا مانی
زان قصه پشیمان شو، بنیاد قیامت کن

«قاسم انوار»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir