شماره ۵۵۸ - منت خدای را، که در اطوار ما و طین

منت خدای را، که در اطوار ما و طین
در قید مال و جاه نشد جان نازنین ۱

در هر نفس بصدق و صفا ذکر جان و دل
«ایاک نعبد» ست و «ایاک نستعین » ۲

هرجا که بود حضرت حقست بود ماست
هرجا که مستعان بود آنجاست مستعین ۳

ما را بیک کرشمه رهاندی ز فکر ما
ای عشق چاره ساز، چه گویم؟ صد آفرین ۴

بانگی زدم بکوی قلندر که «ماالفنا»؟
گفتا؟ اگر نه خویشتنی، خویشتن مبین ۵

اکوان بر آستان جلال تو سر نهند
آن دم که برفشانی از حالت آستین ۶

تا در میان رقص فنا جان فشان شویم
آن زلف را برافشان، ای شاه راستین ۷

گویند: نیست غیر خدا، گفت عالمی :
معنی رب جداست ز معنی عالمین ۸

قاسم، بلی ولیک همان فیض فضل اوست
کاظهار عالمین شد و اقرار متقین ۹