هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با زبانی شیوا و تصاویر زیبا، به ستایش شراب، عشق و جمال معشوق می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که با بخشیدن شراب، عشق و زیبایی را به او هدیه کند و خبری از معشوق دل‌افروز به او بدهد. در پایان، شاعر از مستی عشق سخن می‌گوید و از ساقی می‌خواهد که زلف معشوق را از چهره براندازد و جهانی را به فتنه بیندازد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد. همچنین، اشاره‌های مکرر به شراب و مستی، این شعر را برای گروه سنی نوجوان و بزرگسال مناسب می‌سازد.

شماره ۵۸۶ - هله!ای ساقی جانها، قدح باده بمن ده

هله!ای ساقی جانها، قدح باده بمن ده
شیوه عشق نگه دار و حسن را بحسن ده ۱

گر تو خواهی که فغان از دل ذرات برآید
شمع رخساره برافروز و سر زلف شکن ده ۲

یک زمانی خبری گوی از آن شاهد جانها
صفت در گهربار بدریای عدن ده ۳

هرکسی را ز شرابات مصفا قدحی بخش
چونکه نوبت بمن آید قدح دردی دن ده ۴

سخنی گوی از آن یار دل افروز بعاشق
خبر باد بهاری بگلستان و چمن ده ۵

می کمیاب بمن ده قدح ناب بمن ده
گل سیراب بمن ده خبر بت بشمن ده ۶

قاسم از عشق تو مستست و در آن رو شده حیران
زلف از چهره برانداز و جهانی بفتن ده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۸۵ - ای کوس کبریای تو در لامکان زده
گوهر بعدی:شماره ۵۸۷ - ساقیا، عذر مگو، باده بسر مستان ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.