شماره ۶۲۲ - حکایتی دو سه دارم، بشرط دستوری

حکایتی دو سه دارم، بشرط دستوری
ز حد گذشت بغایت زمان مهجوری ۱

چو آفتاب جهانتاب ظاهرست حبیب
حجاب مایه جهلست و پایه کوری ۲

بیا بمجلس مستان، سجود کن، بستان
شراب ناب «اناالحق » ز جام منصوری ۳

اگر ز جام محبت بجرعه ای برسی
هزار قیصر و خاقان، هزار فغفوری ۴

ترا ز لذت مستی و عاشقی چه خبر؟
که در حقیقت معنی ازین سخن دوری ۵

اگر مقرب شاهی، کجاست طلعت شاه؟
ولی مقرب حق نیستی، که مزدوری ۶

ز حق نصیب نداری ولیک خوشحالی
که در میان خلایق بزهد مشهوری ۷

شراب ناب محبت حیات جان بخشد
بوصف راست نیاید حدیث موفوری ۸

ز قاسمی بشنو: مست باش، یا مستور
که هر دو راست نیایند: مست و مستوری ۹