هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و فنا شدن در محبوب است. شاعر از عشق خود به یار میگوید و تأکید میکند که تمام وجودش محو او شده است. او از زیباییهای معشوق و تأثیر آن بر خود سخن میگوید و از هر آنچه غیر از عشق است، بیاعتناست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۶۳۲ - من عشقم و عشق من چه پرسی؟
من عشقم و عشق من چه پرسی؟
جانم همگی، ز تن چه پرسی؟ ۱
از سر تا پای محو یارم
اینست سخن، سخن چه پرسی؟ ۲
از پرتو آفتاب حسنش
کارم همه شد حسن، چه پرسی؟ ۳
پروای مدیح دوست هم نیست
از دشمن طعنه زن چه پرسی؟ ۴
از غمزه یار فتنه برخاست
زان غمزه پر فتن چه پرسی؟ ۵
ذرات وجود مست عشقند
از باده ذوالمنن چه پرسی؟ ۶
قاسم، که فنا شدست، از وی
افسانه ما و من چه پرسی؟ ۷
جانم همگی، ز تن چه پرسی؟ ۱
از سر تا پای محو یارم
اینست سخن، سخن چه پرسی؟ ۲
از پرتو آفتاب حسنش
کارم همه شد حسن، چه پرسی؟ ۳
پروای مدیح دوست هم نیست
از دشمن طعنه زن چه پرسی؟ ۴
از غمزه یار فتنه برخاست
زان غمزه پر فتن چه پرسی؟ ۵
ذرات وجود مست عشقند
از باده ذوالمنن چه پرسی؟ ۶
قاسم، که فنا شدست، از وی
افسانه ما و من چه پرسی؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳۱ - تا سر الهی ز ملاهی نشناسی
گوهر بعدی:شماره ۶۳۳ - دلا، ز باده و خم خانه که میپرسی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.