فلسفه

نخودی گفت لوبیائی را
کز چه من گردم این چنین، تو دراز ۱

گفت، ما هر دو را بباید پخت
چاره‌ای نیست، با زمانه بساز ۲

رمز خلقت، بما نگفت کسی
این حقیقت، مپرس ز اهل مجاز ۳

کس، بدین رزمگه ندارد راه
کس، درین پرده نیست محرم راز ۴

بدرازی و گردی من و تو
ننهد قدر، چرخ شعبده‌باز ۵

هر دو، روزی در اوفتیم بدیگ
هر دو گردیم جفت سوز و گداز ۶

نتوان بود با فلک گستاخ
نتوان کرد بهر گیتی ناز ۷

سوی مخزن رویم زین مطبخ
سر این کیسه، گردد آخر باز ۸

برویم از میان و دم نزنیم
بخروشیم، لیک بی آواز ۹

این چه خامی است، چون در آخر کار
آتش آمد من و تو را دمساز ۱۰

گر چه در زحمتیم، باز خوشیم
که بما نیز، خلق راست نیاز ۱۱

دهر، بر کار کس نپردازد
هم تو، بر کار خویشتن پرداز ۱۲

چون تن و پیرهن نخواهد ماند
چه پلاس و چه جامهٔ ممتاز ۱۳

ما کز انجام کار بی‌خبریم
چه توانیم گفتن از آغاز ۱۴