هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و معنوی، درخواست روشنگری و هدایت از خداوند را بیان می‌کند. شاعر از تاریکی دل و ناآگاهی می‌نالد و امیدوار است که خداوند با لطف خود، قلب و روح او را صیقل دهد. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیمی مانند عشق الهی، توحید، و تسلیم در برابر خداوند دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر و توضیح دارند که برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.

شماره ۷ - روشنگر چشم و دل ما کن شب ما را

روشنگر چشم و دل ما کن شب ما را
صیقل نزند تیره دلی مطلب ما را ۱

دل شکر تو را از قلم شکوه نویسد
باور نکند ساده دلی یا رب ما را ۲

شاید که تو یکبار ندانسته بخوانی
آیینه کند نقش نگین مطلب ما را ۳

گفتند سویدای دل صبح امید است
دیدند چو در سوختگی کوکب ما را ۴

خاکستر پروانه سرشتند ز شبنم
کردند بنا در دل ما مکتب ما را ۵

مستی گل تقوی و ورع موج شراب است
نشناخته تا مشرب ما مشرب ما را ۶

از گلبن کثرت گل توحید بخندد
گر آب کند نقش جبین مذهب ما را ۷

دیوانه اسیر از ته دل شکر خدا کن
افزود ز صدق تو جنون مذهب ما را ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶ - جنون نمی کند از خویشتن جدا ما را
گوهر بعدی:شماره ۸ - از بسکه غمت گداخت ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.