شماره ۱۸ - چه گویم با کسی راز دل دیوانه خود را

چه گویم با کسی راز دل دیوانه خود را
که خوابم می برد گر سرکنم افسانه خود را ۱

سرانجام خیال توتیای غیرتی دارم
به چشم خود کشم خاکستر پروانه خود را ۲

غبار خاطرم خوش گریه آلود است می خواهم
به سیل اضطراب دل دهم ویرانه خود را ۳

ندارم سجده ای کز عهده خجلت برون آیم
سرکوی وفا یعنی عبادتخانه خود را ۴

کجا صد روزگار از عهده موجی برون آید
جلو ریزی دهم گر گریه مستانه خود را ۵

نمی دانم کجا پیدا کنم چندان دل دعوی
بیارایم اگر از بهر او کاشانه خود را ۶

اسیر امشب نمی دانم چه گفتم یا چه ها کردم
دل دیوانه خود را دل دیوانه خود را ۷