شماره ۲۰ - چو آیینه در دل گدازم نفس را

چو آیینه در دل گدازم نفس را
شکستن مبادا طلسم قفس را ۱

نه بلبل نه پروانه این جذبه دارد
دهد بال پرواز من خار و خس را ۲

به یاد تو پیمانه بخشم هوا را
به بوی تو گلدسته بندم هوس را ۳

دچارم نشد ناله وگریه گاهی
که سازم پریشان دماغ جرس را ۴

مرا زور می بس نیندیشم از کس
بگیرم قدح را ببندم عسس را ۵

زداغش چه آیین که در دل نبستم
چراغان کنم تا گلستان قفس را ۶

ز ویرانی آبادتر خانه عشق
نسیمی کند شهر بند هوس را ۷

اسیر محبت مرا می شناسد
ندانسته ام کم ز خود هیچکس را ۸