شماره ۲۱ - کرده ام از خون دل خالی ایاغ خویش را

کرده ام از خون دل خالی ایاغ خویش را
می رسانم از می حسرت دماغ خویش را ۱

ایمن از ما نیستی با غیر خلوت می کنی
از تو پنهان می کند آیینه داغ خویش را ۲

سرنوشتی دارم از آوارگی آواره تر
خضر راه من نمی داند سراغ خویش را ۳

تا شود پروانه ام کامل عیار سوختن
کرده ام در روز و شب روشن چراغ خویش را ۴

از گل ساغر چمن پیرای مستانم اسیر
می کشم از لای خم دیوار باغ خویش را ۵