هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات عمیق عاشقانه و رنجهای ناشی از عشق سخن میگوید. او از حیرت، رشک، انتقام و اشکهایش میگوید و چگونه عشق نام خود را بر جبینش نوشته است. در نهایت، او به رنگینکمانی از احساسات در بهار اشاره میکند و چگونه گل و سنبل، صبح و شامش را پر کردهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مفاهیم مانند انتقام و رشک نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۳ - بسکه با حیرت برآوردیم کام خویش را
بسکه با حیرت برآوردیم کام خویش را
بر جبین ما نویسد عشق نام خویش را ۱
پیچ و تابم بس نبود از رشک قاصد سوختم
هم نوشتم نامه هم بردم پیام خویش را ۲
شکوه بیجا چرا می کردم از بیداد او
من که از خود می کشیدم انتقام خویش را ۳
داشتم رنگین بهار فرصتی از اشک و آه
وزگل و سنبل گرفتم صبح و شام خویش را ۴
بر جبین ما نویسد عشق نام خویش را ۱
پیچ و تابم بس نبود از رشک قاصد سوختم
هم نوشتم نامه هم بردم پیام خویش را ۲
شکوه بیجا چرا می کردم از بیداد او
من که از خود می کشیدم انتقام خویش را ۳
داشتم رنگین بهار فرصتی از اشک و آه
وزگل و سنبل گرفتم صبح و شام خویش را ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - داشتی مخصوص من تا لطف عام خویش را
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - آنکه گرداند ز ما دانسته راه خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
